Le Grillon Blog

Genieten

2011-05-31T16:45:00.000+02:00

We hebben onze dochter Roos 10 dagen hier gehad. Ze heeft ons lekker geholpen en daarnaast vonden we ook nog tijd om een aantal keren te gaan fietsen. De heuvels in de directe omgeving van de auberge kennen we wel. In de Bourgogne zijn ze met een project bezig om een fietspaden netwerk aan te leggen. Van oudsher kennen ze hier geen fietspaden zoals bij ons. Als er al gefietst wordt gebeurt dat meestal op de weg. Dat is hier goed te doen omdat er voldoende rustige wegen hier in de buurt zijn. De fietspaden, die aangelegd worden gaan vaak langs kanalen en over spoorwegtrajecten, die niet meer in gebruik zijn. Dat heeft als voordeel dat het wat vlakkere wegen zijn. In de toekomst zal de "voie verte",
zoals het fietspaden netwerk heet, ook door Sully komen. Het is nu klaar tot Nolay, wat 15 km hiervandaan ligt.
Een mooi moment om het eens uit te proberen.
We zijn een keer gestart vanuit Chagny en hebben
langs het Canal du Centre naar Chalon-sur-Saône
gefietst. Het was heel relaxed fietsen langs het water.
We hadden zalig weer en hebben genoten van de
omgeving. Het is leuk naar de boten te kijken, die
af en toe langskomen en geschut moeten worden in
één van de vele sluisjes. We hadden ook nog de kans een hele grote groep roofvogels te zien, die eindeloos rondcirkelden over de akkers. Het waren er zeker 20! In Chalon vonden we een lekker terrasje voor de lunch en daarna weer mooi teruggefietst. We hebben dezelfde weg genomen, maar hadden ook kunnen kiezen voor een andere route door het bos van Chagny. Roos maakte al fietsend nog wat foto's, zodat we jullie een impressie kunnen geven!

Seizoen

2011-05-05T14:34:00.000+02:00

Huwelijksfeest op Château de Sully

Zo de kop is er vanaf; het seizoen is voor ons begonnen en dat voelt goed! De maand april is goed verlopen en we hebben al weer gasten uit 5 verschillende landen gehad. Qua aantal staat Nederland net niet op kop; die positie bekleden de Fransen. Dit onder andere dankzij een franse bruiloft op 30 april. Het valt ons op dat er dit jaar veel getrouwd wordt; we hebben al veel boekingen binnen. Op 800 m bij ons vandaan bevindt zich het Chateau de Sully. Een mooi groot Renaissance kasteel, dat bewoond wordt door de "Duchesse de Magenta" en haar kinderen. Om de eindjes aan elkaar te kunnen knopen is het kasteel opengesteld voor publiek en worden er regelmatig dingen georganiseerd. Zo is het mogelijk voor de welgestelde Fransen om hier hun bruiloft te vieren. Ze komen vaak uit de regio Parijs, nodigen een heleboel gasten uit en vieren een weekend feest. Wij zitten lekker dichtbij en daarom willen ze graag bij ons de (meestal korte) nacht doorbrengen. Voor sommige dagen worden we werkelijk suf gebeld. Want 6 kamers zijn natuurlijk snel gevuld als er zoals de laatste keer 220 gasten ondergebracht moeten worden...Zo'n zaterdag verloopt meestal redelijk chaotisch voor ons. Onze kamers zijn beschikbaar vanaf 1500 uur, zodat we de gelegenheid hebben een schone, frisse kamer aan te bieden. Afhankelijk van het tijdstip van de kerkelijke inzegening verwachten onze franse bruiloftsgasten tijdig terecht te kunnen voor het omkleden, optutten enzovoort. Soms staan ze dan al om 12 uur op de stoep, of als we mazzel hebben wordt er enkele dagen voordien over gebeld. Terwijl ze de informatie over de beschikbaarheid van de kamer al maanden in huis hebben. Maar ja plannen is moeilijk...In april kunnen we vaak wel aan de wens om eerder terecht te kunnen tegemoet komen. Maar in het hoogseizoen als we soms wel 6 kamers op een dag moeten doen en die pas om 11 uur verlaten zijn dan lukt dat niet. Op zo'n zaterdag druppelen de gasten binnen, vaak gehaast: het verkeer zat tegen, de gps bracht ze niet op de juiste plek, het was toch verder dan gedacht enz. De bagage wordt naar boven gesjouwd. De één wil een föhn lenen, de ander wat eten, een derde wat drinken, een vierde wat vragen. In de tussentijd proberen wij afspraken te maken over het tijdstip van het ontbijt. Iets waar zij totaal niet mee bezig zijn: ze hebben een trouwerij, een diner, een feest. Het ontbijt is nog ver weg: willen we wel een ontbijt en zo ja hoe laat dan? Wij willen graag dat ze er even over nadenken, want het is heel frustrerend alles voor het ontbijt klaar te hebben staan als er niemand komt. Een beetje zonde om al die croissants en stokbroden weg te kunnen gooien, die je immers niet kunt bewaren. Uiteindelijk krijgen we meestal wel een aardig beeld van de ideeën voor de volgende ochtend, hoewel die ook nog makkelijk kunnen wijzigen. Want we hebben toch wel erg lekkere bedden en als je er pas laat ingekropen bent... Op een gegeven moment begint dan de uittocht van mensen, in volle glorie opgedoft, inclusief chapeau. De receptie, trappenhuis, overloop en laat staan de kamers worden achtergelaten in een doordringende wolk van parfums. Dan is iedereen weg naar de kerk. Even rust denk je dan. Echter meestal komt er nog wel een verlate gast, die de kerkdienst gemist heeft. De eerste keer dacht ik nog: wat sneu, ze zijn te laat. Maar het begint op te vallen dat er meestal wel zo'n stel tussen zit. Het zou best eens kunnen dat het niet per ongeluk is dat ze te laat komen. Ze lijken er ook niet zo mee te zitten. Tegen de tijd dat het "verre de l'amitié" geheven wordt (m.a.w. de receptie is begonnen) zijn alle gasten wel gearriveerd, laat staan voor het diner! Hoewel het ook wel voorkomt dat een sleutel niet opgehaald word. Dan proberen we iets via de andere gasten te regelen. Men kan niet van ons verwachten dat we tot diep in de nacht gaan zitten wachten omdat er misschien nog mensen komen en misschien ook niet. De volgende morgen is het weer even afwachten of men, volgens afspraak, aan het ontbijt verschijnt. De kamers moeten om 11 uur leeg opgeleverd worden, maar er zijn altijd mensen die de regels aan hun laars lappen. Zij lopen het risico te worden verjaagd met de stofzuiger... want om 3 uur komen er weer andere gasten, die misschien ook wel eerder op de kamer zouden willen.

Een beetje lente...

2011-03-07T19:58:00.000+01:00

Pas geboren en nu al een nummer...

Geïnspireerd door het prachtige weer gingen Rakker en ik vandaag weer eens op pad. Het had gevroren vannacht, maar de zon scheen en alles zag er vrolijk uit. Het gras lijkt wel groener te worden en de vogeltjes kwetteren alom; er hangt al wat lente in de lucht. Dat bleek ook uit de luid blatende lammetjes, die we onderweg tegenkwamen. Deze familie was wat verlegen en probeerde nog weg te lopen, maar was gewoon te laat. Zo heb ik ook nog geprobeerd 2 roofvogels op de kiek te zetten, die elkaar wel heel leuk vonden en gekke capriolen uithaalden in de lucht. Het is sowieso moeilijk een roofvogel te fotograferen of te herkennen. Er zijn hier erg veel roofvogels en op iedere wandeling zie ik er wel een aantal. Maar doorgaans hebben zij mij eerder in de smiezen dan dat ik dichtbij genoeg kan komen om een plaatje te schieten, waar iets meer dan een stipje op te zien is. Als je denkt in de buurt te komen zweven ze net een andere kant op of ze vliegen weg van hun uitkijkpost. Zo probeer ik ook al een tijdje wat soorten te herkennen, maar ook dat is redelijk frustrerend. Dankzij een Britse gast/vogelkenner kan ik een Buizerd herkennen, mits hij zo vriendelijk is te gaan zitten (wat ze overigens graag doen). En soms kan ik een Wouw er uit halen. Maar dat is het dan ook wel. Vandaag was ik dicht bij het maken van een mooie roofvogelfoto: ik liep onder de bomen en de 2 roofvogels hadden meer oog voor elkaar. Fototoestel in de aanslag, ingezoomd, vlogen ze net tegen de zon in, even wachten tot ze draaien.. Nee hoor, te laat! Ze vlogen al weer een andere kant op. Roofvogels zijn heel fascinerend, maar ook frustrerend.

Mijn wandelmaatje Rakker

Al met al hebben we een flinke wandeling gemaakt van zo'n 4 uur, eerst vlak over het oude spoorwegtraject en daarna de heuvels in. Het is grappig te zien hoe onze hond sinds we in Frankrijk wonen meer hond is geworden. In Nederland was het een echt watje: als het regende liep hij met z'n staart tussen de benen met een wijde boog om een plas heen. Nu loopt hij zelfs in de winter door het ijskoude water, ruikt en hoort allerlei "wild", waarop hij verwoed begint te graven of er achteraan gaat. Nu moet je daar ook weer niet teveel van verwachten. We hebben het dan over hagedisjes, muizen en dergelijke. Hij kan dan behoorlijk stoer doen! Sinds we terug zijn ligt hij overigens compleet uitgevloerd in zijn mand te snurken. Maar ja, hij is dan ook al 12 jaar, dan moet je wel een tijdje bijkomen van zo'n uitstapje! Tijdens de wandeling merk je er niks van. Vooral in het begin rent hij maar heen en weer.

Nieuwjaar

2011-01-09T21:00:00.000+01:00

op uw gezondheid!

Wij hopen dat u heel gezellige feestdagen hebt gehad. Wij hebben ons in familiekring prima vermaakt. De eetzaal was in kerstsfeer gebracht en buiten hadden we een mooi wit sneeuwlandschap. Tijd voor gezellig samenzijn! Oud en nieuw hebben we in Nederland doorgebracht, ouderwets met oliebollen en een sjoelbak. En kijken naar het vuurwerk; dat doen ze hier in Frankrijk niet met oudjaar. Nu zijn we weer terug in Sully en gaat het gewone leventje weer verder.
We wensen iedereen veel geluk en gezondheid in 2011!

Woordeloos

2010-10-12T14:52:00.000+02:00

Zomaar wat oktoberfoto's

2010-10-12T14:18:00.002+02:00

uitzicht

beginnende herfstkleuren

glimp château Haut Puits

plaatje!

koeienfamilie

krullenbol

Oktober

2010-10-10T15:29:00.000+02:00

Auberge Le Grillon

Onlangs waren we toe aan een nieuw gastenboek en natuurlijk blader je dan weer eens door het oude, volle boek, wat erg leuk is. Al die herinneringen, al die persoonlijke ervaringen...

Het seizoen vordert gestaag; het is werkelijk omgevlogen. Als u nog van onze gastvrijheid wilt genieten dit jaar kan dat nog maar enkele weken: begin november gaan we in “winterslaap”. Er is nog voldoende gelegenheid om er nog even tussenuit te gaan, mits er nog genoeg vakantiedagen zijn natuurlijk. Er wordt dit jaar erg laat gereserveerd en zelfs in de herfstvakantie hebben we nog kamers vrij.

Deze maand hebben we ook voordelige arrangementen. Voor € 198 per persoon bieden wij u 4 nachten een goede basis om in de Bourgogne eropuit te gaan. Voor meer informatie over onze arrangementen kunt u op onze website kijken: http://www.grillon.nl/

Misschien kunnen we jullie binnenkort verwelkomen en anders zien we elkaar wellicht in de toekomst.

Noten

2010-10-05T14:04:00.000+02:00

Eekhoorn aan het werk

In onze achtertuin, zo'n 10 meter uit de gevel staat onze notenboom. Voor veel van onze gasten een leuke herinnering aan hun verblijf bij ons: diner onder "De Notenboom" of een lekkere Bourgognewijn of ander niet te versmaden drankje.. Momenteel genieten andersoortige gasten van onze boom. De noten zijn namelijk rijp, maar nog niet uit de boom gevallen. Voor eekhoorns een uitgelezen kans een voorraadje te bemachtigen. We hebben uitgebreid kunnen meemaken hoe ze zo'n klusje aanpakken. De eekhoorn spurt langs de stam omhoog en loopt over steeds dunner wordende takken naar het uiteinde waar zich de buit bevindt. Met beide handjes plukt hij/zij de noot, die verstopt zit in een dikke groene schil. Met de tandjes en in een enorm tempo wordt de schil eraf gehaald. De noot is nu vervoerbaar: hij past in het bekje van de eekhoorn, die nu de terugweg aanvaart op dezelfde wijze. In no time staat hij weer op de grond en rent/huppelt/springt met zijn verovering naar een geschikte verstopplaats, waar de noot begraven wordt. Binnen enkele minuten is hij/zij terug om de volgende noot te veroveren...Wat ook een bijzonder gezicht is is als ze van de ene naar de ander boom "springen" c.q. "vliegen". Of zoals Han laatst zag van de dakgoot naar een berk. In oktober 2006, toen we hier net waren hebben we op een wandeling in de Morvan een jong eekhoorntje gevonden dat uit het nest was gevallen. Zo'n beestje is ten dode opgeschreven, dus hebben we het meegenomen. De plaatselijke dierenarts heeft zich over hem ontfermd en met hulp van zijn dochter is het diertje voorspoedig opgegroeid. Het bivakkeerde namelijk in een heuptasje met wat hooi, dat door de dochter des huizes werd gedragen en werd in het begin met een klein zuigflesje gevoerd. Toen het volwassen werd, liep het vrij door het huis en werd steeds ondeugender (de knoppen van het toetsenbord bijvoorbeeld waren wel erg interessant en konden eraf gesloopt worden; iets wat de familie niet zo kon waarderen) Uiteindelijk is hij uit het huis ontsnapt naar de vrije natuur in en rond Sully. De dierenartsenfamilie ziet hem geregeld rondscharrelen; zij kunnen hem blijkbaar herkennen. Misschien eet hij of een nakomeling nu wel van onze noten... De eekhoorns hebben echter wel concurrentie van een aantal eksters, die ook erg van noten houden en ze met hun grote bek eenvoudig kunnen vervoeren. Om de één of andere reden vinden we dat minder leuk: die schreeuwerige dieven! Nee dan liever die sierlijke, aandoenlijke eekhoorntjes. Ik hoop wel dat er straks nog een paar nootjes voor ons op de grond vallen...

Twee fietsen te huur

2010-10-05T12:53:00.000+02:00

Een paar maanden geleden hebben we 2 fietsen aangeschaft, die door onze gasten gehuurd kunnen worden. Het zijn lichtgewicht fietsen met 21 versnellingen, wat hier in de heuvels heel prettig is. Veel mensen hebben tegenwoordig een fietsenrek op de auto om de eigen fietsen mee te kunnen nemen. Maar als je dat niet hebt of te lastig vindt kun je nu ook onze fietsen huren. Of als je niet weet of het wat is voor je: fietsen door de heuvels van de Bourgogne kun je het nu gemakkelijk uitproberen. Dat laatste heb ik nu ook een aantal keren gedaan. Ik ben eigenlijk altijd meer een wandelaar geweest, maar heb nu al een aantal keren een tochtje gemaakt op één van de nieuwe fietsen. En ik moet toegeven: dat is toch ook wel heel erg leuk. Er zijn voldoende rustige wegen en je ziet onderweg heel veel. En in een uurtje kom je een heel eind! Zaterdag ben ik een stukje door de Morvan (natuurgebied) gefietst, maar er zijn zo veel verschillende mogelijkheden. Het landschap is hier zo afwisselend: groene heuvels met heggetjes, stukken met bos, wijngaarden. Het is allemaal bereikbaar.

Nieuwe start

2010-09-23T16:06:00.000+02:00

Gistermiddag eindelijk weer eens tijd genomen voor een wandeling door de heuvels. We hebben het heel druk gehad deze zomer en er is in ons bedrijfje altijd wel iets te doen. Het was er dus een beetje bij in geschoten, dat wandelen. Het is dus ook veel te lang geleden dat ik wat op de blog geplaatst heb. Ik was in juni enthousiast begonnen, maar daarna kwam de klad erin. Maar ik ga een nieuwe poging doen. Zoals gezegd even een paar uurtjes door de heuvels gezworven. En dan beleef je opnieuw hoe mooi het hier eigenlijk is: de rust, de vergezichten en vooral het groen. Nou was het ook zalig weer; dan is het dubbel genieten. Lekkere zoete bramen plukken onderweg. Nog een paar roofvogels gezien. Ik kwam helemaal verkwikt weer terug. De volgende keer zal ik in plaats van de verrekijker het fototoestel meenemen, dan kan ik een foto erbij plaatsen! Momenteel hebben we veel actieve gasten. Wandelaars, die allemaal wel iets van hun gading vinden tussen de routes die we hebben liggen. Maar daarnaast ook steeds meer fietsers, die ontdekken hoe lekker je hier kunt fietsen. En voor de afwisseling is er ook nog zoveel te bekijken in de omgeving. En tijdens het diner de belevenissen van de dag uitwisselen. Het is dan nog lang gezellig!

Wijnworkshop

2010-06-25T15:16:00.006+02:00

We zijn er even tussenuit geknepen om een workshop uit te proberen, die bij ons geboekt kan worden. We hadden om 10 uur een afspraak met Monica bij Château du Clos de Vougeot. Monica is een nederlandse, die al jaren in de Bourgogne woont en werkt. Ze heeft een wijnstudie gedaan en weet alles van de bourgognewijnen. We gingen eerst de wijngaarden in, waar we uitleg kregen over druivensoorten, de grond en omstandigheden die van invloed zijn op de wijn, de geschiedenis van de wijnteelt in de Bourgogne, de opbouw en indeling van de wijngaarden en de verschillende gebieden, de verschillende klasses, die je kunt onderscheiden enz. Daarna gingen we een wijnkelder in om die te bezichtigen en uitleg te krijgen over het bereiden van de wijn. Natuurlijk kwamen toen ook de flessen op tafel. Na goed geluisterd te hebben, waar je allemaal op kunt letten bij het proeven van de wijn hebben we 5 verschillende wijnen geproefd en vergeleken. Het was heel verbazingwekkend de verschillen te proeven tussen wijnen van naast elkaar gelegen percelen. Het is lastig de aroma's, die je kunt onderscheiden te benoemen. Volgens Monica moet je vooral veel oefenen, dus veel proeven. Wel een leuk advies...Tijdens de workshop vertelde Monica veel, maar ook was er veel gelegenheid vragen te stellen. We namen afscheid en kregen nog een map met documentatie mee naar huis, zodat we alles nog eens na kunnen lezen. Ook kregen we nog een toegangsbewijs om het Château du Clos de Vougeot te bezichtigen. Het kasteel is gebouwd in (vanaf) 1098 voor de cistercienser monniken van Abbaye de Cîteaux. Het is omringd door de wijngaarden, die gedurende 7 eeuwen door de monniken bewerkt en ontwikkeld zijn. Daar is de basis gelegd voor de huidige kennis en technieken bij de wijnproductie. Tijdens de franse revolutie zijn ze hun bezit kwijtgeraakt. Momenteel is het kasteel in het bezit van "La Confrérie des Chevaliers du Tastevin" Zij hebben sinds de jaren 30 van de vorige eeuw veel gedaan om de kwaliteit van de Bourgognewijnen te bevorderen en daarnaast ook de bekendheid van deze wijn in de wereld. Tegenwoordig keuren zij ieder jaar vele wijnen, die het gewilde predikaat van de Confrérie kunnen behalen. Erg indrukwekkend was de ruimte met de enorme houten wijnpersen en wijnvaten van vroeger. De wijngaarden van Clos de Vougeot zijn nog steeds een ommuurd geheel, maar zijn in het bezit van zo'n 80 verschillende wijnboeren!

Paard op vakantie?

2010-06-13T17:18:00.000+02:00

We hebben de afgelopen jaren al vele gasten hier ontvangen. Verreweg de meesten komen hier per auto aan, weliswaar soms in heel bijzondere types. Op de tweede plaats staan de motorrijders voor wie het hier ook heel leuk toeren is. Dan hebben we nog zo nu en dan heel sportieve types, die zich per fiets verplaatsen door de Bourgogne. Zoals vorig jaar nog een groep verregende italianen aan de poort, die we gelukkig precies konden plaatsen. Een warme douche en een wasdroger doen dan wonderen. En met een lekkere maaltijd werd het helemaal een gezellige avond. Ook komt er wel eens iemand per TGV; die halen we dan op van het station. Vandaag kwam er echter een fransman langs die onze kamers wilde bekijken. Nu komt dat vaker voor; meestal wordt er dan een bruiloft georganiseerd in het "Chateau de Sully" of een familiefeest gepland. Deze meneer had echter een bijzondere vraag: of er in de buurt misschien een weiland of een paddock was. Hij is bezig een trektocht te organiseren door de Bourgogne met paard en wagen. Het gaat om 6 of 7 personen en 4 paarden. Nu hebben we zelf 2 friese merries en een weiland, dus was een enthousiaste reactie het gevolg. Ik ben benieuwd hoe onze friese dames, Paula en Wopkje het vinden om gasten in hun weiland te ontvangen! We moeten nog even afwachten of het allemaal doorgaat, maar het lijkt ons wel een leuke, nieuwe ervaring.

Bezigheden winter 2010

2010-06-10T15:34:00.001+02:00

Half november, vlak na het vertrek van de laatste gasten hebben we een nieuwe CV-installatie laten plaatsen. Halverwege het seizoen was de oude gaan lekken dus er moest iets gebeuren. Het was voor ons ook dé kans om een andere wens in vervulling te laten gaan, namelijk een aansluiting op het gasnet. Het was lastig om één en ander goed geregeld te krijgen, maar het is ons gelukt! Een nieuwe energiezuinige CV-ketel, een nieuwe grotere boiler en centrale verwarming in de verbouwde eetzaal (lounge en kamers hadden al centrale verwarming). En "last but not least" koken we nu op gas in plaats van elektrische pitjes, wat veel prettiger is maar ook een nog beter resultaat geeft.

Na een paar weken te zijn bijgekomen van de drukte van het vorige seizoen hebben we het gereedschap weer tevoorschijn gehaald en de overalls uit de kast getrokken. Na de grote verbouwing van vorig jaar hebben we er deze keer voor gekozen om het binnen de perken te houden. Het plan was om de linnenkamer, de trap naar de tweede verdieping en de zwart/witte kamer aan te pakken. Na een middagje ploeteren was het behang van de linnenkamer verdwenen en had plaats gemaakt voor een kale grijze muur; het begin was gemaakt!

Daarna hebben we stuk voor stuk de verschillende processen afgewerkt; schuren, schilderen, behangen, lakken etc. Maar toen het einde in zicht begon te komen sloeg de twijfel toe. Het was zo fijn om eindelijk alles aan te pakken en een eigen draai aan het geheel te geven dat we het jammer vonden om de laatste twee kamers, de beige en de blauwe, te laten zitten. Na lang wikken en wegen, want het nieuwe seizoen zat er alweer aan te komen, hebben we toch de knoop doorgehakt : we doen deze twee kamers ook nog. Maar eerlijk is eerlijk, toen we de eerste kamer kaal hadden was het toch even slikken. Het zou nog spannend worden of we het gingen halen!

Na veel lange dagen en stramme spieren kunnen we met trots zeggen dat het ons gelukt is. Na drie winters hard werken hebben we het hotelgedeelte op orde. We vonden het belangrijk om onze eigen draai aan het geheel te geven en dat is gelukt. Het voelt ook echt als ons eigen plekje!

We hopen dat jullie de veranderingen ook geslaagd vinden! Het seizoen is nu ruim 2 maanden begonnen en we hebben al veel positieve reacties gekregen. Zeker de gasten die ons hotel al eerder hadden gezien waren positief verrast.

Voor een impressie van het resultaat kunt u foto’s bekijken in het fotoboek, of kom een keer langs om het met eigen ogen te zien!

Groetjes Sylvia

Waarom een blog?

2010-06-01T23:32:00.084+02:00

Sinds we in Frankrijk wonen hebben we een heel ander leven gekregen. Van april tot en met oktober ontvangen we gasten in onze chambre d'hôtes en dankzij het opkomende succes hebben we het daar ook steeds drukker mee. In de wintermaanden genieten we van onze welverdiende rust, alhoewel we kunnen merken dat we ook in de wintermaanden erin slagen onszelf voortdurend bezig te blijven houden. De afgelopen jaren hebben we heel veel verbouwd in een poging om het huis en het gastenverblijf meer ons eigen te maken. Een enorme klus waar we waarschijnlijk nog een paar jaar mee bezig zullen zijn, maar met een resultaat om trots op te zijn! Na drie winters klussen zijn we klaar met het gastenverblijf en wie weet is komende winter ons eigen stekkie aan de beurt!

Het blijkt lastig om onze familie, vrienden en kennissen op de hoogte te houden van onze ervaringen en vorderingen. Via onze kinderen hoorden we al geregeld over websites waarmee onderling contact wordt onderhouden. (denk aan hyves, facebook, myspace ed) Dit bracht ons op het idee om via internet verhalen te delen met vrienden en kennissen, inmiddels zo'n populaire bezigheid dat er een naam voor bedacht is: 'bloggen'. Volgens ons een goede manier om geïnteresseerden op de hoogte te houden van ons leventje in Frankrijk.

Ook merkten we dat veel gasten geïnteresseerd zijn in onze historie, bezigheden en plannen voor de toekomst. Met deze site hopen we ook contact te onderhouden met onze vaak zeer betrokken gasten.

Bent u geïnteresseerd in onze verhalen, volg ons dan via deze site! En we willen u ook vooral uitnodigen te reageren!

Groetjes Sylvia